Presentación de ‘Cantar de corpos’ na Libraría Chan da Pólvora

Hoxe, xoves 18 de outubro ás 20:30, terá lugar a presentación do libro Cantar de corpos na Libraría Chan da Pólvora (Santiago de Compostela). Belén López (Directora de Baía Edicións) presentará o acto, no que contaremos coa participación do autor, Xabier Correa Corredoira e Pocho Taxes (guitarra acústica).

 

Contido do libro:

Coa alusión bíblica do seu título, Correa Corredoira entoa todo un rosario de salmos laicos nos que o eros trata de escorrentar a morte e puxar a brazo partido pola vida.

Son tan tenaces e apaixonados coma a súa pintura: só trasladan a mensaxe das pinceladas ao código escrito. Idénticos e vitais; coherentes. É un mesmo Xabier o que pinta, o que escribe, o que desexa.
E así de híbrido e ardoroso é este Cantar de corpos. Un libro no que o amor se fai pero tamén se come, se preme, se fuma, se soña, se cociña, se zarrapica, se debulla… se respira.

[…] Porque se algo é quen de exorcizar o mal cando ‘sangran as nubes’ é a humidade vivificante de dúas linguas que se beixan; porque se algo é capaz de combater ese grito mudo é a forza centrífuga do máis fondo abrazo. Porque só pode ‘demorar a estrela onde pace o tempo’ o amor.

Do Limiar, de Yolanda Castaño

Celebramos hoxe os 100 anos do nacemento de Althusser

Hoxe, 16 de outubro de 2018, celébranse os 100 anos do nacemento de Louis Althusser. Na obra de Francisco Sampedro, LOUIS ALTHUSSER, da colección de Pensamento faise unha análise exhaustiva da súa vida e obra.

Louis Althusser nace o 16 de outubro de 1918 en Birmandreis, barrio de Alxer, no seo dunha familia alsaciana deportada a Alxeria por mor do seu compromiso na revolución de 1871 (Comuna de París). O nome de Louis vén do recordo do irmán do seu pai que estivera comprometido coa súa propia nai e morrera na guerra do 14. En 1932 a familia trasládase a Marsella, onde el cursa o bachalerato. Catro anos máis tarde estabelécense en Lyon, onde se prepara no Liceo para o ingreso na prestixiosa École Normale Supérieure (ENS). Nesta época é alumno de Jean Guitton –do que será amigo– e milita nas xuventudes de estudantes cristiáns. Na primavera de 1938 sobrevenlle a primeira depresión camuflada, renunciando a presentarse ao exame de ingreso. Un ano máis tarde gaña o concurso de entrada na sección de Letras da ENS, na rúa parisina de Ulm, que máis adiante se converterá no seu fogar. Mobilizado en setembro, cae prisioneiro dos alemáns en Bretaña e é internado nun campo de concentración nazi até maio do 45. Alí, onde redacta o seu diario de catividade e perde a fe relixiosa, comeza cos episodios depresivos graves que marcarán penosamente toda a súa vida até o tráxico desenlace final: a morte polas súas propias mans da súa muller Hélène Legotien, alias Rytmann, a quen coñece en febreiro de 1946. No 1948 obtén, co número 2, o diploma de estudos superiores en Filosofía, cunha memoria sobre a noción de contido en Hegel, baixo a dirección de Gaston Bachelard. Asemade, é nomeado profesor da ENS, na cal impartirá clase a trinta promocións, e onde terá como alumnos a Michel Foucault, Jacques Derrida, Pierre Bourdieu, Alain Badiou, Michel Serres, Regis Debray ou Jacques Rancière, entre outros; quérese dicir a unha grande parte da intelectualidade francesa dos anos 60 en adiante. En novembro do mesmo ano afíliase ao Partido Comunista francés (PCF), ao cal pertencerá até 1980, malia presión e descualificacións constantes inculcadas desde a dirección deste Partido cara a súa persoa e pensamento. Na década dos 50 escribe varios artigos en diversas revistas especializadas, traba amizade con Foucault e publica –en 1959– o seu primeiro libro, sobre Montesquieu. Dous anos despois publica un escrito sobre o xove Marx que suscita a primeira reacción forte no PCF. Ese mesmo ano Sartre dá unha conferencia na ENS a petición de A. Badiou; entre os asistentes: Merleau-Ponty e o propio Althusser, quen discutiu co filósofo existencialista. Tal debate constituíu un acontecemento único, a dicir dos presentes. En 1963 comeza o seu enfrontamento serio co PCF. A faísca é a acusación de Roger Garaudy –grande inquisidor intelectual do partido, hoxe reconvertido ao Islam– consistente no “perigoso pluralismo” de Althusser, que “altera as bases monistas do marxismo”. No mesmo momento, o PCF condena á China de Mao e reprocha calquera coqueteo por parte dos intelectuais do Partido coas categorías maoístas, sinalando implicitamente a Althusser. En xaneiro do seguinte ano invita a Lacan a proseguir o seu Seminario na ENS, toda vez que este fora expulsado da Sociedade Francesa de Psicanálise. 1965 é o ano da súa “consagración”. Publica Pour Marx e Lire le Capital, que son recibidos con moitísima expectación e éxito. Ao ano seguinte, en marzo, o comité central do PCF reúnese en Argenteuil para tratar cuestións ideolóxicas e culturais. A iniciativa de Garaudy, por suposto, condénanse as teses althusserianas. Moitos dos seus discípulos (Jacques Rancière, Dominique Lecourt, Pierre Victor…) rachan co PCF para fundar un partido marxista-leninista de nidia orientación maoísta. Althusser publica –sen asinar e sen asumilo nunca– un artigo sobre a revolución cultural chinesa, pero non abandona o Partido. Isto suporía a ruptura cos seus alumnos máis brillantes. En 1967 organiza o curso de filosofía para científicos, no que participarán Pierre Macherey, Alain Badiou, François Regnault e Michel Pêcheux. A revista soviética Voprossi Filosofii rexeita un artigo de Althusser titulado “A tarefa histórica da filosofía marxista”, que sairá publicado en Hungría en 1968. En febreiro deste ano publica “A filosofía como arma da revolución” en L’Unitá, órgano do Partido comunista italiano. Ao estoupar Maio do 68, é hospitalizado froito da primeira crise depresiva severa. Publica Lenin e a filosofía. En outono o enfrontamento entre os maoístas e o PCF acada o seu cumio; Badiou racha con Althusser e, este, atópase literalmente entre dous fogos: mentres que os maos o tachan de revisionista, o Partido continúa a sospeitar del –paradoxalmente e non sen razón– por ter sido un mestre “axitador” do esquerdismo. Na primeira metade dos 70 desenvolve unha actividade enorme; publica varios libros e múltiplos artigos, imparte numerosos cursos, defende a súa tese de doutoramento de Estado en Amiens; as depresións continúan, pero controladas. J. Rancière publica o seu ataque implacábel contra el (“A lección de Althusser”); Badiou farao pouco despois (“A compañía de Althusser”). En 1976 segue publicando (Posicións), casa con Hélène e viaxa a Granada, onde impartirá unha conferencia sobre a transformación da filosofía. Visita tamén Madrid e Barcelona, onde se manifesta en contra do abandono eurocomunista da ditadura do proletariado. Defende a Álvaro Cunhal, secretario do Partido Comunista portugués (PCP). En 1978 xa non disimula o seu desencanto co PCF e co socialismo “real”: publica en Le Monde “O que non pode durar no Partido comunista”, xunto a Etienne Balibar e Georges Labica; móstrase belixerante nunha conferencia en Venecia sobre a crise do marxismo, publica un artigo contra Marchais e redacta por encargo da Enciclopedia Europea de Garzanti a voz “marxismo”, onde non aforra críticas ao socialismo vixente, indicando que da promesa liberadora do marxismo se pasou a un sistema opresor. Os dous últimos anos da década, onde o seu recoñecemento se fai universal, marcan, porén, o principio da fin. Quéixase con asiduidade do seu estado mental. O 15 de marzo de 1980 introdúcese na sesión de disolución da Escola freudiana de Paris e trata a Lacan “en nome dos analizantes” de “magnífico e lamentábel arlequín”. En abril acode ao seu derradeiro acto público, o enterro de Sartre (era o noso Jean-Jacques Rousseau; era dunha fonda intransixencia, e por moito que estivese equivocado xamais aceptou o mínimo compromiso co poder.). Ese mesmo mes viaxa a Italia. De regreso, a súa muller confía a varios amigos comúns o afundimento total de Louis. O verán pásao en estado grave. O domingo 16 de novembro, no apartamento da ENS, estrangula a Hélène en pleno delirio. É internado no hospital de Sainte-Anne. O xuíz decretará en febreiro do 81 o “non ha lugar”, a partir do diagnóstico unánime de tres expertos: demencia transitoria no intre dos feitos. Até 1984 vive peregrinando de hospital en hospital. Recibe visitas: Foucault, Derrida, Stanislas Breton… É autorizado a abandonar o psiquiátrico. Mellora ostensibelmente: comeza as entrevistas con Fernanda Navarro, viaxa a Inglaterra, publica unha carta en Le Monde protestando por terse publicado o seu artigo “O descubrimento do Dr. Freud” sen autorización. No inverno de 1985 comeza a redactar O porvir dura moito, especie de autobiografía que comeza coa morte da muller. Balibar le o primeiro folio e négase a proseguir. O verán do mesmo ano pásao internado en Soissy. En outubro comezan os encontros co seu biógrafo –Yann Moulier Boutang–, que durarán case até a súa morte. A excepción destas visitas, vivirá de 1987 a 1990 na extrema soidade do seu novo apartamento parisino. O 22 de outubro do 90 morre a causa dun paro cardíaco motivado por unha neumonía. O 25 é enterrado en Viroflay. Balibar será o encargado de ler o texto de despedida.

 

Baía Edicións fará entrega do I Premio Fina Casalderrey o próximo 19 de outubro

Baía Edicións fará entrega do I Premio Fina Casalderrey de Literatura Infantil pola Igualdade ás autoras gañadoras, Antía Yáñez por A reconquista e Sabela Losada Cortizas, por Vermella!. O acto será presentado por Rocío Fraga, Concelleira de Igualdade e Diversidade do Concello da Coruña e contaremos coa participación das autoras dos libros premiados, do xurado e da madriña do premio, Fina Casalderrey. Terá lugar na Biblioteca Infantil do Fórum Metropolitano da Coruña o venres día 19 de outubro ás 18:30 horas.

Reunido o Xurado do I Premio Fina Casalderey de Literatura Infantil pola Igualdade resolveu, despois de moitas deliberacións, conceder por unanimidade e ex aequo o premio ás obras presentadas baixo os lemas “Gerbillo” e “Vermello”.

Abertas as plicas, as mesmas resultaron ser da autoría das escritoras Antía Yáñez Rodríguez e Sabela Losada Cortizas, baixo os títulos A reconquista e Vermella!.

O Xurado considera as dúas obras merecedoras do Premio en igualdade de condicións, manifestando que atenden a ámbitos moi distintos e complementarios e defendendo o especial interese de cada unha delas polos seguintes motivos:

«A reconquista, por un acaído tratamento da ocupación do espazo central, o liderado feminino e a solidariedade.
Ademais, a combinación de dúas voces narrativas diferentes, que aluden ao humano e animal, e ao ámbito da ficción e do libro divulgativo, fan da obra unha proposta literaria moi atractiva e interesante para as nenas e para os nenos, ao resaltar tamén por ser un exemplo de resolución positiva dos conflitos que xorden no propio contorno».

«Vermella! por ser quen de sacar á luz un tema tabú e pouco tratado na literatura infantil, como é o da menstruación desde unha perspectiva de indagación case que policial e de divertimento por parte da rapazada protagonista.
Igualmente, a historia consegue manter a súa intriga, mesmo coa axuda de trazos do humor natural característico do mundo infantil, na procura da descuberta, que lle dá sentido á trama e que ten que ver coa propia e progresiva descuberta do corpo da nena».

O Xurado estivo formado por Ana Luísa Bouza Santiago, socióloga, Montse Pena Presas, profesora da USC e crítica literaria, Patricia Porto Paderne, xerente da libraría compostelá especializada en temática feminista Libraría de Mulleres Lila de Lilth, Pilar Sampedro Martínez, mestra e vicepresidenta de Gálix, e a directora editorial de Baía Edicións, María Belén López Vázquez, que actuou ademais como secretaria do mesmo.

As obras serán publicadas por Baía Edicións en álbums ilustrados a toda cor na colección Contoxconto antes de finalizar o ano e o Premio de 5.000 € repartirase a partes iguais entre as dúas escritoras merecedoras do galardón.

I Certame de Literatura Infantil e Xuvenil “Muíño do Vento”

Desde Gálix informan da convocatoria dun novo premio de LIX : “I Certame de Literatura Infantil e Xuvenil “Muíño do Vento“, convocado pola Asociación Sociocultural Muíño do Vento.

Os textos da presente convocatoria irán destinados ao público infantil de idades comprendidas entre os 7 e os 12 anos e nela poderán participar todas as persoas maiores de idade que presenten os seus orixinais inéditos en lingua galega, conforme á normativa oficial establecida pola RAG. Os textos poderán ser de calquera xénero literario.

O prazo de presentación de orixinais remata o 14 de decembro de 2018.  Establécese un único premio dotado con mil cincocentos (1.500) euros. A concesión do premio leva incluída a publicación da obra.

Neste enlace pódense descargar as bases.

Baía Edicións viaxa a Liber

A Feira Internacional do Libro, que nesta edición se celebra en Barcelona, terá lugar entre os días 3 e 5 de outubro. LIBER é unha feira con carácter profesional que promove a Federación de Gremios de Editores de España e que se organiza alternando  a sede anualmente, nunha convocatoria en Madrid e noutra en Barcelona. Este ano LIBER regresa a Barcelona, organizada pola FIRA, para celebrar o seu 36 aniversario e con Cuba como país convidado. Esta convocatoria suporá o maior encontro internacional do libro en español, con capacidade de ofrecer oportunidades de negocio ás principais empresas editoriais.

A cita, consolidada como primeira mostra dedicada ao libro en lingua española en Europa e como principal centro de negocio e intercambio profesional, está aberta a todos os sectores do libro, con especial atención aos contidos dixitais, ás novas editoras, á autoedición e á propiedade intelectual.

LIBER 2018 visualiza a innovación, a produción e a internacionalización da industria do libro. A dixitalización, a relación co mundo audiovisual, a autoedición e a mellora das vendas serán os principais retos da edición deste ano.

O sector editorial galego contará con stand coexpositivo, entre  a AGE e a Consellaría de Cultura e Turismo, da Xunta de Galicia, para amosar as súas novidades, manter acordos e intercambios comerciais. Ademais, as editoras asociadas Kalandraka Editora e Edicións do Cumio-Arnoia Distribuidora, contarán con espazo propio.

As editoras asociadas á AGE, Alvarellos Editora, Hércules de Ediciones, Edicións Laiovento, Kalandraka Editora, Baía Edicións, Edicións Xerais de Galicia, Edicións do Cumio e a Editorial Galaxia desprazaranse á feira entre os días 3 e 5 de outubro e ademais dotarán de novidades o stand galego na feira xunto con Nova Galicia Edicións, Oqueleo (Edicións Obradoiro) e Edicións Embora.

Fonte: AGE

Hoxe cumple 87 anos o dereito ao voto feminino no estado español

O primeiro de outubro de 2018 hai 87 anos que as mulleres, grazas á loita da deputada Clara Campoamor, obtivemos o dereito a voto. Unha data sinalada, e moito camiño aínda por percorrer.

No ano 1931 Campoamor fora elixida parte do Congreso dos Deputados e, con todo, non podía votar. Tres eran as deputadas que formaban parte deste organismo, pero ela foi a única que loitou polos dereitos de todas.

Formou parte da Comisión Constitucional, de 21 deputados, e alí pelexou eficazmente por estabelecer a non discriminación por razón de sexo, a igualdade legal das fillas e fillos dentro e fóra do matrimonio, o divorcio e o sufraxio universal, xeralmente chamado voto feminino. Conseguiuno todo agás o voto, que tivo que debaterse no Parlamento. E alí é onde Clara Campoamor gañou un posto eterno na memoria da liberdade no estado español. O sufraxio feminino conseguiuse por tan só unha vantaxe de 30 votos a favor (161 votos a favor e 121 en contra), o que supoñía que a metade do Congreso estaba en contra, entre os que se atopaban as outras dúas deputadas Vitoria Kent e Margarita Nelken.

Premios da Cultura Galega 2018

Xosé María Álvarez Cáccamo, Luz Darriba, o Festival Internacional de Outono de Teatro-FIOT, o grupo A Roda, o Festival de Cans, Antón Santamarina, a Asociación O Sorriso de Daniel e Ramón Villares son os galardoados dos Premios da Cultura Galega 2018. Os premiados foron distinguidos nas modalidades de Letras, Artes Plásticas, Artes Escénicas, Música, Audiovisual, Lingua, Patrimonio Cultural e Proxección Exterior, respectivamente, por un xurado que estivo presidido polo conselleiro de Cultura, Educación e Ordenación Universitaria, Román Rodríguez.

A Biblioteca e Arquivo de Galicia, na Cidade da Cultura, acolleu hoxe a reunión do xurado, do que tamén formaron parte o secretario xeral de Cultura, Anxo Lorenzo; o vicepresidente do Consello da Cultura Galega, Xosé Manuel Núñez Seixas, por delegación da súa presidenta; a tesoureira da Real Academia Galega, Marilar Aleixandre, por delegación do presidente da institución; a académica numeraria da Real Academia de Belas Artes Nosa Señora do Rosario, Asunta Rodríguez, por delegación do presidente da entidade; o reitor da Universidade da Coruña, Julio E. Abalde Alonso, e a secretaria xeral da Igualdade, Susana López Abella. Participaron tamén no xurado os profesionais da cultura Xosé Manuel Aldea Moscoso, editor e xestor cultural; a directora de cine, guionista e produtora Zaza Ceballos, a escritora María Solar Núñez e a directora do Museo de Belas Artes da Coruña, Ángeles Penas Truque. Actuou como secretaria a xefa do servizo de Xestión Administrativa da Secretaría Xeral de Cultura, Marta Bardal Sanmiguel.

Fonte: Cultura de Galicia

Ánxela Gracián e Pere Tobaruela gañan o 8.º Premio Meiga Moira 2018

O Xurado, formado por Héctor Cajaraville (gañador do 7.º Premio (2016) coa obra Denébola a Roxa), Andrea Maceiras (gañadora dos 4.º Premio (2010) e 6.º Premio (2014) con Violeta tamurana e Miña querida Sherezade, respectivamente), María Dores Fernández López,  profesora de Ensino Medio de Lingua e Literatura Galega na Coruña, e María do Pilar Campo Domínguez (Marica Campo), que actuou de Presidenta, e a directora editorial de Baía Edicións, María Belén López Vázquez, como secretaria, resolveu conceder por unanimidade o 8.º Premio Meiga Moira de Literatura Infantil-Xuvenil ex aequo ás obras presentadas baixo os lemas “Mathuo Basho” e “CM”.

Abertas as plicas, as mesmas resultaron corresponder, respectivamente, ás presentadas por Ánxela Gracián, que leva como título As voces da auga (proposta para lectoras e lectores a partir de 12 anos), e por Pere Tobaruela, que leva o título Auga e Lume (proposta tamén para lectoras e lectores a partir de 12 anos).

O Xurado manifestou, entre outros aspectos, o seguinte:

«As voces da auga destaca pola calidade de lingua empregada, a orixinalidade da proposta e o intenso labor de recreación dunha sociedade xeográfica e culturalmente tan distante como a chinesa. As voces da auga relata unha historia de supervivencia e de aposta pola vida nun contexto histórico especialmente complexo, máis alá dos convencionalismos».

«En Auga e Lume destaca a axilidade da trama e a súa vinculación coa historia de Galiza e a habelencia na mestura entre novela de aventuras, de misterio e de amor.

O protagonista debe viaxar no tempo para resolver un enigma que se mantivo agochado durante séculos e que chegou intacto aos nosos días».

As obras serán publicadas por Baía Edicións na súa colección Meiga Moira antes de finalizar o ano e as autorías repartiranse 2.500 euros cos que está dotado o premio..

Noutra orde de cousas, o Xurado valorou a alta calidade das obras presentadas, das que vinte e unha alcanzaron a selección final, o que evidencia unha vez máis o extraordinario momento que vive a literatura en galego dirixida ao público infanto-xuvenil e o importante xermolo de escritoras e escritores que está dando o país para seguir facendo avanzar o galego como idioma literario e de uso vehicular entre as nosas nenas e nenos.

‘Catro pedras vellas’ finalista da XV edición do Premio literario FREI MARTÍN SARMIENTO

Segundo informa a súa páxina web, inician o novo curso 2018-2019 coa posta en marcha da convocatoria do Premio Frei Martín Sarmiento. Catro Pedras vellas é unha das obras finalistas da décimo quinta edición do Premio Frei Martín Sarmiento. En maio, coñeceremos ás gañadoras/es.

Parabéns Pere Tobaruela!!

Educación Infantil
GONZÁLEZ, OLALLA; Un máis; Ed. Kalandraka.
LÓPEZ, IAGO; O cociñeiro Martiño e as cenorias desaparecidas; Ed. Xerais.

1ª categoría: 1º e 2º de Educación Primaria
PATINHO, PEPABLO; Lúa; Ed. Embora.
LADO, MARÍA; 5 minutos; Ed. Auga editora.

2ª categoría: 3º e 4º de Educación Primaria
CARBALLEIRA, PAULA; Bruxa e familia; Ed. Oqueleo.
TOBARUELA, PERE; Catro pedras vellas; Baía Edicións.

3ª categoría: 5º e 6º de Educación Primaria
COSTAS, LEDICIA; A señorita Bubble; Ed. Xerais.
VILA SEXTO, CARLOS; Hugo e o ladrón pantasma; Ed. Rodeira-Edebé.

4ª categoría: 1º e 2º de ESO
M. CIMADEVILA, FERNANDO; A incríbel viaxe de Noa; Ed. Contos estraños.
MEIRAMA, UXÍA; Mael, máis alá da fraga de Cornanda; El Patito Editorial.

5ª categoría: 3º e 4º de ESO
LOZANO GARBALA, DAVID; Descoñecidos; Ed. Rodeira-Edebé.
SÁNCHEZ CALVEIRO, MARCOS; Días azuis, sol de infancia; Ed. Tambre-Edelvives.

6ª categoría: bacharelato e adultos
EIRÉ, AFONSO; Memorias dunha vaca marela; Hércules de Ediciones.
VILA BALEATO, LITO; Campus Morte; Ed. Galaxia.

Fonte: Blog do Premio Literario Frei Martín Sarmiento

A miña Patria natural é Galiza

Alexandre Bóveda diante do tribunal que o condenaría a morte: “Ámoa fervorosamente como pode amar un fillo a súa nai. Endexamais a traizonaría aínda que se me concedesen séculos para vivir. Adóroa ata máis aló da miña morte. Se entende este tribunal que por este amor entrañable debe serme aplicada a pena de morte, recibireina como un sacrificio máis pola miña Terra. Fixen canto puiden por Galiza e faría moito máis se puidera. Se non podo seguir traballando máis por ela, gustaríame morrer pola miña Patria. Baixo a súa bandeira desexo ser enterrado”.

Recordo de Baía Edicións a Alexandre Bóveda, ASASINADO, Ninguén debería morrer por defender a súa Terra.

Foto: Imaxe da Revista Murguía.