Despois da Gran Festa do Teatro, deixamos uns apuntamentos sobre María Casares

María Casares nace no ano 1922 na Coruña, filla deGloria Pérez e de Santiago Casares Quiroga, que  chega a ser ministro da II República. Os seus pais edúcana dunha maneira moi saudábel: a familia pasa varios meses do ano no campo, no pazo de

Montrove. Na Coruña viven na súa idílica casa danrúa Panadeiras. María recibe unha educación moi libre, entre xogos e libros, cun mestre que lle dá clases na casa. Aos cinco ou seis anos entra nunha escola, chamada o Colexio francés onde remata a súa

aprendizaxe da escritura e lectura. Do francés non aprende máis que unhas palabriñas, oui, non e mmerci, aínda que conta nas súas memorias Residente Privilexiada que tiñan tamén clases de recitación de poesías e que vían curtametraxes de Betty Boop e

Popeye. Co seu pai le e recita poesía en galego e en castelán; ela recorda que declamaba baladas enteiras a grandes voces e tremendo de emoción, metida entre as polas dunha árbore no xardín. O seu pai ten un pequeno laboratorio na súa biblioteca onde pasa moitas horas entre tubos, lentes e microscopios. María recorda como estudaban a división dunha célula mediante debuxos que facían, e que mesturaban líquidos misteriosos para observar as reaccións químicas. Aos catro ou cinco anos, María xa coñece

todos os nomes dos ósos; na biblioteca hai un esqueleto. Tamén observan xuntos as misteriosas arañeiras acabadas de tecer, na madrugada; eran experiencias fascinantes para a pequena María. Escoita música con frecuencia: Mozart, Bach, Falla, Wagner… e

cando lle toca ao pai espertar a María, faino coaabertura de Don Xoán, que baila e canta para ela.

Gloria, a súa nai, é como unha amiga de xogos. Gusta moito de organizar festas sorpresas; ten unha alegría desbordante, un riso contaxioso e unha imaxinación moi viva. María sempre recordará a súa fancia galega feliz.

Entre o ano 1931 e o 36 vivirán en Madrid, pois Santiago Casares Quiroga forma parte do goberno de República; só pasan tres meses ao ano en Galicia. No ano 1936 os tres teñen que fuxir a Francia; comeza a Guerra Civil. A súa casa na rúa Panadeiras é salvaxemente saqueada, queimados os libros e parte deles vendidos nunha poxa; borran o nome de Casares Quiroga do Rexistro Civil.

En Francia, María estuda e traballa moito até entrar no Conservatorio de Arte Dramática de París. Recibe moitos premios, é celebrada como actriz francesa chegando a ser a raíña do teatro francés. Pasrá uns meses en Madrid, rtaballando no teatro, pero nunca volverá á súa Galicia nata, á súa terra tan querida e sempre matabillosamnete viva na súa memoria e no seu corazón. Morre en 1996.

 

“Da rapaciña María Casares e de como xoga” en Tres mulleres do seu tempo, Heidi Kühn-Bode, Baía Edicións, 2009