Artigos

Baía Edicións e a Agrupación Cultural Francisco Lanza presentan ‘Mar..usía. Relatos salpresados’ en Ribadeo

Baía Edicións presenta o libro Mar…usía Relatos salpresados na Casa das Letras (Rúa Rodríguez Murias, 8), o xoves, 22 de marzo ás 20:30 horas.

A presentación contará coa participación de Francisco Fernández Rei (académico), Bernardo Penabade, Pablo Mosquera e o autor da obra, Paco Rivas.

Contido do libro: Colección de 15 relatos con protagonismo do mar e das súas xentes que respiran a mellor tradición do realismo fantástico e mostran unha lingua que procura recoller fielmente a fala da xente da Mariña luguesa, mesturada, no entanto, cunha prosa rica en matices e recursos estilísticos postos ao servizo do dramatismo das distintas historias.

Como manifesta o profesor, escritor e ensaísta Luís Alonso Gigardo, autor do prólogo da obra: «Velaquí un novo libro de Paco Rivas. Agora un libro de prosa narrativa, de historias do mar e dos mariñeiros, das faenas de pesca e das súas artes; do mar e dos seus misterios, dos naufraxios, das conversas nas tabernas; de barcos e barcas, da vida da xente. Todo no reducido ámbito dunha moi concreta xeografía: a Mariña luguesa, as costas e as augas do norte, Nois, Pena Orxal e outras penas. En Nois precisamente ten o seu pequeno reino privado Paco Rivas; a súa casa é unha pequena atalaia a carón do mar que el coñeceu dende neno e que aínda hoxe continúa a contemplar, a revivir e reinventar e, como non, a recrealo coas palabras […]».

I PREMIO FINA CASALDERREY de literatura infantil pola igualdade

Co motivo da celebración do 8 de marzo #8MEuparo, para promover a educación en igualdade e como homenaxe a todas as persoas que fixeron a aposta de escribir literatura infantil non sexista, Baía Edicións convoca o I PREMIO FINA CASALDERREY de literatura infantil pola igualdade.

BASES DO CONCURSO

Primeira
Poderán concorrer ao premio autoras e autores de calquera nacionalidade que presenten os orixinais escritos en lingua galega conforme á normativa vixente.
As obras deberán atender ao concepto de literatura infantil non sexista e coeducativa en calquera dos seus aspectos, introducindo elementos críticos que cuestionen o modelo social sexista dominante.
Segunda
As obras a concurso deben ser orixinais, inéditas e non premiadas. O feito de participar implica o compromiso de non optar a outros premios coas mesmas obras mentres non se resolva este, compromiso que se estenderá máis aló da resolución de resultar gañadora.

‘Marcha fúnebre para un monicreque’, de Roi Vidal finalista dos Premios da III Gala do Libro Galego

A Asociación de Escritores e Escritoras en Lingua Galega (AELG), Asociación Galega de Editoras (AGE) e Federación de Librarías de Galicia (FLG) convocan a terceira edición dos Premios Gala do Libro Galego, a celebrar o sábado 19 de maio de 2018 no Teatro Principal de Santiago de Compostela, onde se darán a coñecer as obras gañadoras.

Con estes premios preténdese recoñecer a excelencia do traballo realizado no ámbito editorial ao longo do ano 2017 en Galicia. Estas distincións, sen dotación económica, xorden, en primeira instancia, das propostas das bases asociativas das tres entidades convocantes, para posteriormente seren sometidas a un proceso de preselección e á valoración e fallo por parte dun xurado externo.

Este ano os Premios da Gala do Libro Galego incorporan novidades en relación ás categorías a recoñecer: a anterior modalidade de literatura infantil e xuvenil dá lugar a dúas modalidades, e incorpóranse os premios á obra de divulgación, á banda deseñada e ao libro mellor editado.

En canto ás modalidades Iniciativa cultural ou de fomento da lectura, Proxecto literario na rede e Xornalismo cultural, que, anteriormente premiaban o traballo realizado no ano previo, agora pasan a recoñecer a traxectoria de varios anos, valorándose, por tanto, a constancia ao longo do tempo nestes ámbitos.

Así pois, faise pública a relación de obras finalistas por cada modalidade dos premios.

OBRAS EDITADAS EN 2017

Ensaio e investigación

Amada García e os seus arredores, de Bernardo Máiz Vázquez (Edicións Embora).
Manuel Antonio. Unha vida en rebeldía, de Xosé Luís Axeitos (Edicións Xerais de Galicia).
Margot Sponer. Do galego antigo ás fronteiras da resistencia, de Antón Figueroa (Edicións Laiovento).
Rosalía de Castro. Cantos de independencia e liberdade (1837-1863), de María Xesús Lama (Editorial Galaxia).

Divulgación

Cociña galega tradicional, de Matilde Felpeto (Edicións Xerais de Galicia).
Os nomes do terror: Galiza 1936, Xosé Álvarez Castro, Xosé Ramón Ermida Meilán; Eliseo Fernández e Xoán Carlos Garrido Couceiro (coordinadores), (Sermos Galiza).
Terra. Ciencia, aventuras e sorpresas dunha viaxe arredor do mundo, de Xurxo Mariño (Edicións Xerais de Galicia).
Universo matemático. Das ideas e das técnicas, de Antom Labranha (Edicións Xerais de Galicia).

Narrativa

Abadessa, oí dizer, de varias autoras (Através Editora).
Um elefante no armário, de Teresa Moure (Através Editora).
A nena do abrigo de astracán, de Xabier P. DoCampo (Edicións Xerais de Galicia).
O xardineiro dos ingleses, de Marcos Calveiro (Editorial Galaxia).

Infantil

A batalla da pequena Chañan Curi Coca, de Rosa Aneiros, ilustrado por Almudena Aparicio (Edicións Xerais de Galicia).
Bruxa e familia, de Paula Carballeira, ilustrado por Lucía Cobo (Oqueleo).
A señorita Bubble, de Ledicia Costas, ilustrado por Andrés Meixide (Edicións Xerais de Galicia).
Tinta de luz, de Xosé María Álvarez Cáccamo, ilustrado por Berta Cáccamo (Chan da Pólvora Editora).

Xuvenil

22 segundos, de Eva Mejuto (Edicións Xerais de Galicia).
Os arquivos secretos de Escarlatina, de Ledicia Costas (Edicións Xerais de Galicia).
Corredora, de María Reimóndez (Edicións Xerais de Galicia).
Os nenos da varíola, de María Solar (Editorial Galaxia).

Libro ilustrado

O branco non pinta!, ilustrado por María Brenn, de Antía Otero (Apiario).
As estrambóticas aventuras do Barón Münchhausen, ilustrado por David Pintor (Bululú Editorial).
A horta de Simón, ilustrado por Rocío Alejandro (Kalandraka Editora).
Tinta de luz, ilustrado por Berta Cáccamo, de Xosé María Álvarez Cáccamo (Chan da Pólvora Editora).

Libro de banda deseñada

Alter-Nativo, de Jorge Campos (Aira Editorial).
O Bichero (VII), de Luís Davila (autoedición).
Fóra do mapa, de Emilio Fonseca (Deputación da Coruña).
Licor café. 13 grolos da Nova banda deseñada galega, de varias-os autoras-es (Demo Editorial).
Tonecho, de Xaquín Marín (Editorial Galaxia).

Iniciativa bibliográfica

Anna Turbau. Galicia, 1975-1979, Anna Turbau (Consello da Cultura Galega).
– Colección Xerais Básicos Ciencia (Edicións Xerais de Galicia).
– Colección Biblioteca de Teatro, Chévere (Kalandraka Editora).
– Mulleres bravas da nosa historia (Urco Editora).

Tradución

A hora de espertarmos xuntos, de Kirmen Uribe, traducido por Isaac Xubín (Edicións Xerais de Galicia).
Pippi Mediaslongas, de Astrid Lindgren, traducido por David A. Álvarez (Kalandraka Editora).
O rapaz que nunca existiu, de Sjon, traducido por Elías Portela (Rinoceronte Editora).
Vidas imaxinarias, de Marcel Schwob, traducido por Samuel Solleiro (Aira Editorial).

Poesía

Camuflaxe, de Lupe Gómez (Chan da Pólvora Editora).
Cervatos, de Lucía Novas (Kalandraka Editora).
Culpable, de Eli Ríos (Edicións Xerais de Galicia).
Na casa da avoa, de Marta Dacosta (Editorial Galaxia).

Teatro

Marcha fúnebre para un monicreque, de Roi Vidal (Xunta de Galicia/Baía Edicións).
Na butaca. Fantasía Nº 3 en Dor Maior, de Esther Carrodeguas (Editorial Galaxia):
Río Bravo, Chévere (Kalandraka Editora).
Suite Artabria, de Manuel Lourenzo (Edicións Xerais de Galicia).

Libro mellor editado

Alter-Nativo, de Jorge Campos (Aira Editorial).
Baixo as mesmas nubes, de Elga Fernández Lamas (Edicións Embora).
Camuflaxe, de Lupe Gómez (Chan da Pólvora Editora).
Lumes, de Ismael Ramos (Apiario).
Pippi Mediaslongas, de Astrid Lindgren (Kalandraka Editora).

 

PREMIOS ÁS TRAXECTORIAS

Iniciativa cultural ou fomento da lectura

– Biblioteca Neira Vilas de Vigo.
– Chan da Pólvora (proxecto de libraría e edición).
– Clube de lectura feminista Libraría Lila de Lilith/Plataforma de Crítica Literaria A Sega.
– Viñetas desde o Atlántico.

Proxecto literario na rede

BiosBardia, dirixida por César Lorenzo Gil, https://biosbardia.wordpress.com/
Caderno da crítica, de Ramón Nicolás, https://cadernodacritica.wordpress.com/
Criticalia, de Armando Requeixo, http://armandorequeixo.blogaliza.org/
Galicia Encantada. Enciclopedia de fantasía popular de Galicia, dirixida por Antonio Reigosa, https://galiciaencantada.com/

Xornalismo cultural

– Ana Romaní
– Daniel Salgado
– Montse Dopico
– Montse Pena Presas

Fonte: AELG

Visita a exposición ‘Como se imprime un libro Grafistas e impresores en Bos Aires 1936 – 1950’ na Fundación Luis Seoane

En 1942 a Imprenta López de Bos Aires edita e regala aos seus clientes e colaboradores máis achegados unha obra mestra do deseño gráfico moderno: o fotolibro Cómo se imprime un libro.

A través do deseño de Attilio Rossi e as fotografías e fotomontaxes de Horacio Coppola e Grete Stern, a publicación rexistra de xeito maxistral os pasos na produción dun libro e é un documento único e de primeira man do que foron os oficios das artes gráficas naquela época.

Tomando como guión esa folla de ruta que é o proxecto gráfico do libro, a exposición Como se imprime un libro. Grafistas e impresores en Bos Aires 1936-1950 traza un itinerario sobre pezas chave da gráfica editorial arxentina durante a chamada ‘época dorada da edición’ a través do traballo dos grafistas Attilio Rossi, Grete Stern, Horacio Coppola, Jakob Hermelin, Luis Seoane e do impresor Manuel López. Personaxes entre os que se teceron amizades, colaboracións e mutuas influencias nese período.

A exposición propón un achegamento a todo aquilo que conforma o pequeno universo plásticodo libro: o formato, a diagramación, os tipos de letra, as ilustracións, o deseño das cubertas, dos emblemas editorias, a impresión e a encadernación. A selección de pezas inclúe case cen titulos, a maioría primeiras edicións, e na que están representadas máis de 12 editoriais e unha vintena de coleccións, réxese en función do seu valor como aportacións a esa obra colectiva, multiforme pero claramente identificable, que será o deseño editorial latinoamericano durante o pasado século, e que na década dos 40 experimenta o seu primeiro e máis forte impulso co nacemento de editoriais como Losada, Emecé, Espasa-Calpe Argentina ou Nova.

A mostra busca novas maneiras de expoñer os libros, achegándoos ao espectador mediante recursos como ampliación de fragmentos, fotografías do contexto, proxeccións de secuencias de páxinas, interactivos, explicacións de procesos gráficos, etc. Como se imprime un libro intenta poñer de manifesto que o libro é en sí mesmo unha peza que responde aos parámetros estéticos da época na que se confecciona e constitúe un elemento chave na construción do imaxinario individual e colectivo.

Ademais das pertinentes consultas a bibliotecas e hemerotecas, contouse co asesoramento de coleccionistas, investigadores, familiares e amigos dalgúns dos protagonistas. Este labor de documentación permitiu reconstruír traxectorias biográficas e acreditar que nalgúns casos permanecían no esquecemento desde fai máis de sesenta anos.

Así podemos presentar a historia da Imprenta López desde a súa fundación en 1908, ou o catálogo máis amplo ata a data do traballo editorial en Bos Aires de Attilio Rossi ou de Jakob Hermelin, do que tamén se documentou boa parte do seu anterior labor en Alemania como editor de obra gráfica. O resultado de este estudo quedará rexistrado a través de catro ensaios complementarios entre sí e do catálogo de pezas que conforman a mostra no libro que se publicará sobre a exposición.

Máis información

AELG conmemora un ano máis o Día de Rosalía de Castro

Segundo avanza a Asociación de Escritoras e Escritores de Lingua Galega para o 24 de febreiro, fixado no Calendario do Libro e da Lectura como aniversario do nacemento da autora, propoñen desde 2010 á cidadanía que agasalle un libro en galego e unha flor, alén doutras accións que contan con grande aceptación e impulso por parte da sociedade, e moi especialmente polo sector educativo.

Cada ano a AELG encomenda a un autor/a o texto do manifesto que se propón ler en cada un dos actos que calquera entidade ou colectivo queira organizar para celebrar o Día de Rosalía de Castro. Este ano foi María Reimóndez a encargada da elaboración do seguinte manifesto:

Fonte: AELG

AGADIC convova o 24º premio Álvaro Cunqueiro, Manuel María e Barriga Verde

A Axencia Galega das Industrias Culturais (Agadic), co fin de incentivar a creación literaria no eido teatral, convoca o 24º premio Álvaro Cunqueiro para textos teatrais, o 10º premio Manuel María de literatura dramática infantil e o 13º premio Barriga Verde de textos para teatro de monicreques, edición 2018.

Acompáñase a convocatoria correspondente (en galego e castelán), publicada no Diario Oficial de Galicia o 28 de decembro de 2017 (DOG nº 245).

O prazo de recepción de orixinais remata o 10 de maio de 2018.​

BASES

Presentación de ‘ALMA. Un sopro de aire fresco’ no Numax

Xosé Lorenzo Tomé presenta o libro Alma. Un sopro de aire fresco  no Numax (R/ Concepción Arenal, 9 – Baixo) o vindeiro xoves día 1 de febreiro, ás 20:00 horas.

No acto, Xosé Lorenzo Tomé estará acompañado polo tamén filósofo, ensaísta e profesor na Universidade da Coruña Alberto Sucasas, que se encargará de facer un achegamento crítico á obra.

 

Contido do libro: Obra na colección Baía Narrativa do profesor, filósofo, ensaísta e novelista José Lorenzo Tomé, centra a súa historia na xeración beat, na xeración europea que sufriu guerras e posguerras española e europea, na persecución dos nazis, dos xudeus e xudías, da contribución de Galiza por medio das irmás ribadavienses Touza, na colaboración cos servizos secretos para salvaren o pobo xudeu dos campamentos de exterminio e propiciaren a súa fuxida a Portugal, África ou América, presentado de forma singular polo pensador Walter Bejamin.

Unha obra poliédrica na que conflúen o ensaio, o diálogo e diversos xéneros literarios, postos ao servizo de resolver unha trama que percorre a obra e que procura poñer en valor o pensamento non abondo coñecido de Bejamin. As irmás Touza son unhas figuras de recoñecido prestixio entre o pobo xudeu sendo consideradas mesmo como heroínas polo Estado israelí, documentadas por Antón Patiño na súa novela A memoria de ferro. Na actualidade, infórmase por diversos medios que Hollyvood está preparando unha película (musical) sobre o seu papel para liberar do holocausto a máis de 500 persoas.

Celebramos en 2018 os 100 anos do nacemento de Althusser

O 16 de outubro de 2018 celebraranse os 100 anos do nacemento de Louis Althusser. Recordamos hoxe, o libro de Francisco Sampedro, LOUIS ALTHUSSER, da colección de Pensamento onde se fai unha análise exhaustiva da súa vida e obra.

Louis Althusser nace o 16 de outubro de 1918 en Birmandreis, barrio de Alxer, no seo dunha familia alsaciana deportada a Alxeria por mor do seu compromiso na revolución de 1871 (Comuna de París). O nome de Louis vén do recordo do irmán do seu pai que estivera comprometido coa súa propia nai e morrera na guerra do 14. En 1932 a familia trasládase a Marsella, onde el cursa o bachalerato. Catro anos máis tarde estabelécense en Lyon, onde se prepara no Liceo para o ingreso na prestixiosa École Normale Supérieure (ENS). Nesta época é alumno de Jean Guitton –do que será amigo– e milita nas xuventudes de estudantes cristiáns. Na primavera de 1938 sobrevenlle a primeira depresión camuflada, renunciando a presentarse ao exame de ingreso. Un ano máis tarde gaña o concurso de entrada na sección de Letras da ENS, na rúa parisina de Ulm, que máis adiante se converterá no seu fogar. Mobilizado en setembro, cae prisioneiro dos alemáns en Bretaña e é internado nun campo de concentración nazi até maio do 45. Alí, onde redacta o seu diario de catividade e perde a fe relixiosa, comeza cos episodios depresivos graves que marcarán penosamente toda a súa vida até o tráxico desenlace final: a morte polas súas propias mans da súa muller Hélène Legotien, alias Rytmann, a quen coñece en febreiro de 1946. No 1948 obtén, co número 2, o diploma de estudos superiores en Filosofía, cunha memoria sobre a noción de contido en Hegel, baixo a dirección de Gaston Bachelard. Asemade, é nomeado profesor da ENS, na cal impartirá clase a trinta promocións, e onde terá como alumnos a Michel Foucault, Jacques Derrida, Pierre Bourdieu, Alain Badiou, Michel Serres, Regis Debray ou Jacques Rancière, entre outros; quérese dicir a unha grande parte da intelectualidade francesa dos anos 60 en adiante. En novembro do mesmo ano afíliase ao Partido Comunista francés (PCF), ao cal pertencerá até 1980, malia presión e descualificacións constantes inculcadas desde a dirección deste Partido cara a súa persoa e pensamento. Na década dos 50 escribe varios artigos en diversas revistas especializadas, traba amizade con Foucault e publica –en 1959– o seu primeiro libro, sobre Montesquieu. Dous anos despois publica un escrito sobre o xove Marx que suscita a primeira reacción forte no PCF. Ese mesmo ano Sartre dá unha conferencia na ENS a petición de A. Badiou; entre os asistentes: Merleau-Ponty e o propio Althusser, quen discutiu co filósofo existencialista. Tal debate constituíu un acontecemento único, a dicir dos presentes. En 1963 comeza o seu enfrontamento serio co PCF. A faísca é a acusación de Roger Garaudy –grande inquisidor intelectual do partido, hoxe reconvertido ao Islam– consistente no “perigoso pluralismo” de Althusser, que “altera as bases monistas do marxismo”. No mesmo momento, o PCF condena á China de Mao e reprocha calquera coqueteo por parte dos intelectuais do Partido coas categorías maoístas, sinalando implicitamente a Althusser. En xaneiro do seguinte ano invita a Lacan a proseguir o seu Seminario na ENS, toda vez que este fora expulsado da Sociedade Francesa de Psicanálise. 1965 é o ano da súa “consagración”. Publica Pour Marx e Lire le Capital, que son recibidos con moitísima expectación e éxito. Ao ano seguinte, en marzo, o comité central do PCF reúnese en Argenteuil para tratar cuestións ideolóxicas e culturais. A iniciativa de Garaudy, por suposto, condénanse as teses althusserianas. Moitos dos seus discípulos (Jacques Rancière, Dominique Lecourt, Pierre Victor…) rachan co PCF para fundar un partido marxista-leninista de nidia orientación maoísta. Althusser publica –sen asinar e sen asumilo nunca– un artigo sobre a revolución cultural chinesa, pero non abandona o Partido. Isto suporía a ruptura cos seus alumnos máis brillantes. En 1967 organiza o curso de filosofía para científicos, no que participarán Pierre Macherey, Alain Badiou, François Regnault e Michel Pêcheux. A revista soviética Voprossi Filosofii rexeita un artigo de Althusser titulado “A tarefa histórica da filosofía marxista”, que sairá publicado en Hungría en 1968. En febreiro deste ano publica “A filosofía como arma da revolución” en L’Unitá, órgano do Partido comunista italiano. Ao estoupar Maio do 68, é hospitalizado froito da primeira crise depresiva severa. Publica Lenin e a filosofía. En outono o enfrontamento entre os maoístas e o PCF acada o seu cumio; Badiou racha con Althusser e, este, atópase literalmente entre dous fogos: mentres que os maos o tachan de revisionista, o Partido continúa a sospeitar del –paradoxalmente e non sen razón– por ter sido un mestre “axitador” do esquerdismo. Na primeira metade dos 70 desenvolve unha actividade enorme; publica varios libros e múltiplos artigos, imparte numerosos cursos, defende a súa tese de doutoramento de Estado en Amiens; as depresións continúan, pero controladas. J. Rancière publica o seu ataque implacábel contra el (“A lección de Althusser”); Badiou farao pouco despois (“A compañía de Althusser”). En 1976 segue publicando (Posicións), casa con Hélène e viaxa a Granada, onde impartirá unha conferencia sobre a transformación da filosofía. Visita tamén Madrid e Barcelona, onde se manifesta en contra do abandono eurocomunista da ditadura do proletariado. Defende a Álvaro Cunhal, secretario do Partido Comunista portugués (PCP). En 1978 xa non disimula o seu desencanto co PCF e co socialismo “real”: publica en Le Monde “O que non pode durar no Partido comunista”, xunto a Etienne Balibar e Georges Labica; móstrase belixerante nunha conferencia en Venecia sobre a crise do marxismo, publica un artigo contra Marchais e redacta por encargo da Enciclopedia Europea de Garzanti a voz “marxismo”, onde non aforra críticas ao socialismo vixente, indicando que da promesa liberadora do marxismo se pasou a un sistema opresor. Os dous últimos anos da década, onde o seu recoñecemento se fai universal, marcan, porén, o principio da fin. Quéixase con asiduidade do seu estado mental. O 15 de marzo de 1980 introdúcese na sesión de disolución da Escola freudiana de Paris e trata a Lacan “en nome dos analizantes” de “magnífico e lamentábel arlequín”. En abril acode ao seu derradeiro acto público, o enterro de Sartre (era o noso Jean-Jacques Rousseau; era dunha fonda intransixencia, e por moito que estivese equivocado xamais aceptou o mínimo compromiso co poder.). Ese mesmo mes viaxa a Italia. De regreso, a súa muller confía a varios amigos comúns o afundimento total de Louis. O verán pásao en estado grave. O domingo 16 de novembro, no apartamento da ENS, estrangula a Hélène en pleno delirio. É internado no hospital de Sainte-Anne. O xuíz decretará en febreiro do 81 o “non ha lugar”, a partir do diagnóstico unánime de tres expertos: demencia transitoria no intre dos feitos. Até 1984 vive peregrinando de hospital en hospital. Recibe visitas: Foucault, Derrida, Stanislas Breton… É autorizado a abandonar o psiquiátrico. Mellora ostensibelmente: comeza as entrevistas con Fernanda Navarro, viaxa a Inglaterra, publica unha carta en Le Monde protestando por terse publicado o seu artigo “O descubrimento do Dr. Freud” sen autorización. No inverno de 1985 comeza a redactar O porvir dura moito, especie de autobiografía que comeza coa morte da muller. Balibar le o primeiro folio e négase a proseguir. O verán do mesmo ano pásao internado en Soissy. En outubro comezan os encontros co seu biógrafo –Yann Moulier Boutang–, que durarán case até a súa morte. A excepción destas visitas, vivirá de 1987 a 1990 na extrema soidade do seu novo apartamento parisino. O 22 de outubro do 90 morre a causa dun paro cardíaco motivado por unha neumonía. O 25 é enterrado en Viroflay. Balibar será o encargado de ler o texto de despedida.

 

Mañá celebramos o Día Escolar pola Paz e a Nonviolencia

Neste ano, no 2018, cúmprese o 70 Aniversario da morte violenta do Mahatma Gandhi (1948-2018), o mesmo ano no que as Nacións Unidas aprobaron a Declaración Universal dos Dereitos Humanos, cun mundo aínda conmocionado polo horror da guerra e do holocausto. Precisamente -tamén é unha proposta das Nacións Unidas- todo este ano estará dedicado a analizar as causas e as consecuencias do Holocausto. Existen numerosos materiais para apoiar esta aprendizaxe.

Na Deputación coruñesa,  o Pleno aprobou a creación dun Premio de Paz, Convivencia e Dereitos Humanos que recoñecerá as iniciativas de todo tipo que promovan estes valores desde este ano de 2018.

Aínda que este ano cadran nunha mesma semana datas tan dinámicas nos centros educativos como o Entroido e o Día da Paz, a actividade xerada polas bibliotecas escolares está a ser intensa. Traballar no ámbito da educación é algo moi complexo no momento social no que nos atopamos… e queremos, desde a Asesoría de bibliotecas escolares, lembrar aquel texto de Eduardo Galeano:

“… son cousas pequenas. Non acaban coa pobreza, non nos sacan do subdesenvolvemento, non socializan os medios de produción e de troco, non expropian as covas de Alí Babá.

Pero quizáis desencadeen a alegría de facer, e a traduzan en actos.

Ao fin, actuar sobre a realidade e cambiala, aínda que sexa un pouquiño, é a unica maneira de probar que a realidade é transformable…”

 

Fonte: PrazaPública e Bibliotecas escolares de Galicia

A Agrupación Cultural Alexandre Bóveda organiza “Historias da Coruña. A memoria da cidade”

A Agrupación Cultural Alexandre Bóveda organiza “Historias da Coruña. A memoria da cidade”, un ciclo de conferencias que inclúe ademais a celebración dun roteiro pola cidade:

PROGRAMA:

  • Sábado 27 de xaneiro ás 11:30 h:  Roteiro “As mulleres das Irmandades da Fala”, no que se lembrará a Micaela Chao Maciñeiras, Elvira Bao Maceiras, María Miramontes, Amparo López Jean… Guían o roteiro Mercedes Queixas Zas, secretaria da AELG, e Mª Xosé Bravo, presidenta da A. C. Alexandre Bóveda.
  • Mércores 31 de xaneiro ás 19:30 h.: charla María Barbeito, unha vida dedicada, a cargo de Ana Romero Masiá, historiadora, investigadora e ensinante.
  • Luns 5 de febreiro ás 19:30 h.: charla “Unha historia urbana da Coruña”, a cargo de José María Cardesín Díaz, sociólogo, profesor da UDC e investigador do Grupo Estudos Territoriais.
  • Xoves 8 de febreiro ás 19:30 h: charla  “Umha panorámica geral da história do movimento obreiro na cidade e as greves”, a cargo de Carlos Velasco, historiador, investigador e profesor da UDC.