Artigos

Día Internacional de Eliminación da Violencia contra a Muller

Cando aquel venres 25 de novembro de 1960 foron asasinadas as tres irmás, a sociedade dominicana debeu de sentir xearse o sangue. E moito máis no momento en que a prensa do país intentou ocultar o feito, converténdoo nun burdo accidente de estrada, e deste xeito presentouno nos diarios do país.

Trujillo (Rafael Leónidas Trujillo, 24-10-1891/ 30-5-1961), o dictador dominicano, realizara un dos seus actos represivos aos que xa tiña afeita á sociedade dominicana, pero, o que non puido adiviñar, é que este supoñería o inicio do seu fin (e da súa dinastía política) e acabaríase convertendo nun feito digno de recordo a nivel mundial e anualmente.

Non pasara un ano cando Trujillo foi asasinado (axusticiado dicían algúns diarios), e este atentado puxo final á súa vida, acabando coa ditadura.

O asasinato das irmás Mirabal, e o seu intento de encubrimiento, supuxo un fito na visión da muller e a seu estatus. Así en 1981 realizouse en Bogotá (Colombia), o Primeiro Encontro Feminista de Latinoamérica e do Caribe. E unha das decisións de devandito encontro foi a de que a partir dese mesmo momento o día 25 de novembro (recordatorio do asasinato), sería o Día Internacional de Non Violencia contra as Mulleres. Anos máis tarde, en 1993, a Asemblea Xeral da Nacións aprobaría a Declaración sobre a Eliminación da Violencia contra a Muller. Nela acabou definindo a violencia cara á muller como “todo acto de violencia baseado no xénero que ten como resultado posible ou real un dano físico, sexual ou psicolóxico, incluíndo as ameazas, a coerción e a prohibición arbitraria de liberdade, suceda este feito na vida pública ou na privada”. Seguindo nesta liña a Asemblea Xeral das Nacións Unidas, na súa resolución 54/134 de 17 de decembro de 1999, resolveu que a partir do ano seguinte o 25 de novembro sería a data estipulada como Día Internacional de Eliminación da Violencia contra a Muller.

FONTE

A AELG, o PEN Clube e A Mesa critican a participación de Marta Rivera na homenaxe a Rosalía

A Asociación de Escritoras e Escritores en lingua galega (AELG), a través do seu presidente Césareo Sánchez Iglesias opina que é “ofensivo que se chame a unha persoa que non é nin ten nada que ver con todo o que simboliza Rosalía de Castro”. No parecer da AELG tamén “é ofensivo” que se represente “a unha lingua maltratada como tamén son maltratadas moitas mulleres”.

Desde a mesma entidade lembran que “sempre estivemos a disposición da Secretaría Xeral de Igualdade”, mesmo con actividades nas casas de acollida. “Estamos diante dun acto profundamente agresivo para a cultura galega”, indica Cesáreo Sánchez, “unha cultura construída de maneira determinante por mulleres galegas que defenderon o que representou Rosalía de Castro”.

O PEN de Galiza, integrado en 1989 no PEN Internacional de escritores que representa a 146 Centros en 106 países, remitiu un comunicado no que afirma que “honrar a Rosalía de Castro, muller símbolo de Galiza, na conmemoración oficial do Día Internacional da Muller, implica a obrigada participación de escritoras en lingua galega”. Para a organización que preside Luís González Tosar “esta exclusión agravia ao conxunto do sistema literario de noso e desacredita aos organizadores”.

Carlos Callón, presidente da Mesa pola Normalización Lingüística, manifestou en relación a que se escollera unha escritora en castelán que “desde que Rosalía publica Cantares Gallegos hai 150 anos, con máis ou menos dificultades, hai escritoras en galego coas que se pode contar”.

Fonte: SermosGaliza