Artigos

Este sábado 30 de xaneiro celebramos o día da ilustración

O sábado 30 de xaneiro celébrase O DÍA DA ILUSTRACIÓN en toda Galicia. Esta data, que coincide co nacemento de Castelao, bibliotecas de todo o país desenvolven actividades xa desde este xoves 28. O programa que desenvolve a Consellaría de Cultura nestes centros inclúen obradoiros, exposicións, presentacións de obras e encontros con ilustradores e ilustradoras. Jaime Asensi, Noemí López, a Asociación Chéspir, Aurora López, Óscar Villán ou Ángela Curro entre outros. En Compostela, as actividades terán como protagonista a Eugenio Granell, mentres en Pontevedra xirarán arredor de Luís Seoane. A coincidir coa efeméride, a Asociación Galega de Profesionais da Ilustración presentará o seu catálogo Novas olladas sobre os clásicos universais, xunto co proxecto Guía Ninja do Ilustrador.

Fonte: Culturagalega

Manuel María e Irmandades da Fala protagonistas deste ano

A figura de Manuel María e as Irmandades da Fala centran a programación do Concello da Cultura Galega para este 2016. En total acollerá preto de cincuenta actividades, cun orzamento que ascende a 2.415.833 euros, 41.386 máis que en 2015. Con respecto ao homenaxeado este ano no Día das Letras Galegas, a institución celebrará o seu tradicional concerto e reeditara a obra de Manuel María Advento. No que ten que ver coas Irmandades, o CCG celebrará o seu centenario cun programa de actividades que fará unha revisión dos presupostos ideolóxicos deste movemento e que se concreta nun álbum web de persoeiros, dúas exposicións e varios seminarios de carácter internacional que atenderán á relación das Irmandades co contexto español, europeo e iberoamericano. Estas actividades desenvolveranse entre 2016 e 2018, coincidindo co centenario da creación e expansión deste movemento. A primeira cita terá lugar en outubro, baixo a coordinación de Xosé Manuel Núñez Seixas, e centrarase nas nacionalidades na Europa de entreguerras.

A programación de actividades destaca por exhibir unha concepción da cultura ampla cunha gran variedade temática. Haberá unha nova edición de propostas xa habituais do calendario como o programa “No bico, un cantar”, que xunta no primeiro venres de xuño poesía e mocidade; este ano terá lugar en Cangas e versará sobre os poetas medievais galegos. Os Encontros pola Normalización Lingüística trasládanse ao mes de abril e a Comisión de Igualdade terá a súa xornada de homenaxe a unha muller destacada para a cultura galega, que este ano será Kathleen Nora March.

Ademais, están previstas actividades sobre a Dieta atlántica e a cultura, a Publicidade en galego, a Dobraxe cinematográfica, o Teatro escolar e a Cultura, creación e dereitos de autor. A comunicación terá un protagonismo especial cun seminario sobre a cabeceira A Nosa Terra e o xornalismo en galego, outro sobre os desafíos para a cultura en rede e outro sobre os retos da comunicación cultural.

Entre as propostas programadas, destaca a exposición Galicia 100, que representa a idea de Galicia a través de cen obxectos. Está en fase de musealización e inaugurarase en Santiago no mes de maio.

Fonte: Culturagalega

Nova regulación sobre dereitos de autor para os campus virtuales

Desde o 4 de novembro as universidades españolas non necesitan dispoñer da licenza de CEDRO polas copias parciais de libros e revistas que colgan nos seus campus virtuais. Con todo estes centros manteñen a obrigación de remunerar aos autores e editores por estas reproducións.

Incluída na reforma da Lei de Propiedade Intelectual, aprobada o 4 de novembro de 2014, esta disposición, recollida no artigo 32.4, entrou en vigor o día 4. Con esta norma preténdese facilitar ás universidades o respecto aos dereitos de autoría e á lexislación que os regula.

Carme Riera, presidenta de CEDRO, considera que o novo marco legal supón unha «nova oportunidade para que as universidades incumplidoras respecten os dereitos de autoría».

Beneficios para os alumnos e profesores. Esta nova regulación, baseada nun límite ao dereito de autoría, beneficia aos profesores e aos alumnos posto que lles ofrece seguridade xurídica.

A partir de agora o persoal docente pode colgar para o uso dos seus estudantes copias de libros e artigos de revistas no campus virtual sen necesidade de preocuparse de se a súa universidade dispón da autorización necesaria. Estas copias teñen que cumprir unha serie de condicións:

  • Poden representar ata o 10 por cento do libro ou a revista.
  • Ten que ser utilizadas por profesores e alumnos con fins educativos.
  • Téñense que facer con medios propios da universidade.

A cambio disto, as universidades teñen que remunerar aos autores e editores, a través das súas entidades de xestión (CEDRO e VEGAP).

FONTE

Avaliar o traballo do profesorado?

Xa tocaba. Periodicamente lánzase ao aire unha proposta ou se toma unha decisión co único fin de axitar a educación española. Por si non houbese pouco coa falta de medios, os plans de estudos e os recortes agora ocórreselles dar outra volta de porca e aceptar a proposta, iso si para o seu estudo, de avaliar o traballo do profesorado porque, a dicir do filósofo Marina , «o bo mestre non pode cobrar o mesmo que o malo», sen decatarse de que cobra o mesmo e incluso máis o deputado que non situou os seus posaderas sobre o escano, que o que presentou centos de emendas.

Pero é certo que hai profesores que non dan pau á auga. Como hai xornalistas e hai mecánicos. E que é necesario pór remedio á situación. Pero o noso é un país onde á educación dáselle a importancia que se lle dá cando se lle entrega a un señor para que a xestione ao mesmo tempo que os touros, o fútbol e os espectáculos de cabaret.

Por iso hai que celebrar calquera mellora. Incluso sería bo que a Administración cubrise as baixas de profesorado que non cobre, que colocase profesores de apoio, que acabase coa masificación das aulas, que aumentase o profesorado e que o licenciado en historia non acabase dando inglés; o de francés, xeografía, e o licenciado en matemáticas impartise física. Mellor aínda sería que a nosa educación non encabezase os países da UE onde máis caeron os orzamentos, que no 2014 sufriron unha rebaixa do 16,7 %, uns 7.300 millóns de euros menos.

E unha vez que arranxemos estes problemas, pois imos co outro. Pero o demais é empezar a casa pola cheminea. Como sempre facemos.

Artigo de Ernesto S. Pombo de La Voz de Galicia.

A cantidade de títulos publicados ao ano non é un indicador de fortaleza editorial, nin do nivel de lectura dun país

Non é unha novidade que as estatísticas se utilizan para demostrar o que a cada quen lle convén. Non podemos evitar que o fagan os políticos, como tampouco podemos evitalos a eles, pero entre profesionais do sector editorial convennos utilizalas coa maior responsabilidade que sexa posible.

É habitual que se mencione o número de títulos publicados ao ano, para mostrar a potencia editorial dun país e o seu nivel cultural. Pero esta cantidade pouco ten que ver co estado de saúde da industria editorial nin cos índices de lectura.

O número de títulos publicados é unha cifra bastante precisa, desde que todos os libros requiren un número de ISBN (International Standard Book Number), convención internacional que non só cataloga senón que é a que xera o código de barras, base do manexo informático dos movementos físicos de libros nas editoriais e nas librarías. Un libro sen código de barras é invendible nas librarías, porque non se pode rexistrar. A súa aceptación internacional é tan absoluta, que fai confiable a información que ofrece.

O que realmente indica o tamaño, a fortaleza ou debilidade dun mercado editorial, é cantos exemplares en total se publican cada ano. Esta é a diferenza fundamental. Non consideralo así nos levaría a conclusións moi afastadas da realidade. Por exemplo:

España ten 48 millóns de habitantes e Estados Unidos 320 millóns. Con todo cada un publica ao redor de cen mil títulos ao ano, unha cantidade similar. Permitiríanos este dato supoñer que a industria editorial española é tan potente como a Estadounidense? Ou que os españois len moitísimo máis? De ningún xeito, porque a verdade non está no número de libros publicados senón no total de exemplares postos en circulación.

A tiraxe media por título en España é de aproximadamente 1.700 exemplares. O de Estados Unidos de 9.800.

España: 100.000 títulos x 1.700 exemplares = 170 millóns de libros ao ano

Estados Unidos: 100.000 títulos x 9.800 exemplares = 980 millóns de libros ao ano

Aínda que os dous países publican a mesma cantidade de títulos ao ano, o total de libros postos en circulación en Estados Unidos é sete veces maior.

En Arxentina, considerouse como un sinal do avance da recuperación económica, o aumento de títulos publicados, que subiu de 9.900 en 2002 a 28.000 en 2014, tres veces máis. Con todo, máis significativo foi que o total de exemplares publicados, aumentou no mesmo período de 34 millóns de libros a 129 millóns, case catro veces máis. O número de exemplares subiu máis que o de títulos, é dicir que a tiraxe media subiu, e ese si é un bo sinal.

Isto non é suficiente para saber que magnitude ten a industria editorial Arxentina, xa que nos últimos anos a importación de libros reduciuse un 70%. O aumento de libros publicados débese a que se substituíu importacións? Podería ser. Con todo estas medidas non fixeron á industria editorial máis competitiva, xa que no mesmo período a exportación caeu un 40%. Os editores de todos os países da área castelán falante, saben que o mercado interno non é suficiente para desenvolver unha industria editorial potente. Necesitan da exportación.

Hai editores independentes que din que a exportación caeu, por unha decisión estratéxica dos grandes grupos: ante a inseguridade cambiaria e o cambio constante das regras do xogo dos últimos anos, derivaron toda a exportación á casa central.

O libro é un produto cultural ademais de comercial, polo tanto as cifras non son suficientes para explicar a súa importancia. No caso de Arxentina, si a produción local substituíu á importación, iso só é unha boa noticia para a industria gráfica, que traballou máis, pero como só se publican localmente aqueles libros de alta expectativa de venda, as decenas de miles de libros que se importaban en cantidades reducidas, e que garantían variedade e pluralidade, desapareceron das librerías. O que é bo para as estatísticas dun país, pode ser grave para a cultura e a formación técnica, científica ou profesional.

Aínda que estes datos se aproximan máis á realidade, tampouco é suficiente para unha correcta avaliación. Por que? Porque a diferenza entre os libros publicados e os libros vendidos, adoita ser brutal. Falo das famosas “devolucións”. Os libreiros de España e todo Latinoamérica reciben libros con dereito a devolver os non vendidos. En España, dereito sen data de caducidade. Nos últimos anos de crise financeira, as devolucións chegaron ao 50%: de cada dous libros enviados ás librerías un volvía á editorial, para non venderse nunca máis. Esta barbaridade distorsiona tanto as cousas, que produce fenómenos curiosos: que os libros suban o prezo de venda, en países onde non hai inflación, Como non vai subir, se cada libro que se vende debe soportar o custo doutro igual que non se vendeu, máis os gastos de envío, devolución e posterior destrución!

A esta altura pregúntome se todo isto é comprensible, xa que non é a miña intención angustiar ao improbable lector, senón tratar de transmitir que complexo é analizar o mundo do libro e a edición.

Unha forma que me inventei -pouco ortodoxa, diría un actuario- para tratar de entender o volume real de cada mercado editorial, foi tomar cada país da nosa lingua e ver a relación entre o volume de libros vendidos e a súa poboación. Discutible, por suposto, xa que lamentablemente non toda a poboación compra libros. Pero pareceume interesante para facer unha comparación:

  • En México, con 121 millóns de habitantes (mdh), véndense libros por 400 millóns de dólares (mdd) ao ano: Ou$S 3,30 dólares por habitante.
  • Colombia, con 48 mdh, vende libros por 140 mdd: Ou$S 2,91 por habitante.
  • Arxentina, con 43 mdh, vende libros por 300 mdd: Ou$S 6,97 por habitante.
  • Chile, con 18 mdh, vende libros por 120 mdd: Ou$S 6,66 por habitante
  • Uruguay, un país con só 3 mdh, vende libros por 38 MDD: Ou$S 11,51 por habitante.
  • España, con 48 mdh, vende libros por 3.500 mdd: Ou$S 72,91 por habitante.

Destas cifras -reitero, endebles fronte aos especialistas en estatística- non me animo a sacar conclusións, pero si polo menos extraer dous comentarios:

  • Alguén cre que un español le 25 veces máis que un colombiano? (por poñer un exemplo).
  • Se os mexicanos “consumisen” USD 11,51 dólares por habitante, como sucede en Uruguay (por que non?), o negocio do libro en México sería de 1.391 mdd en lugar dos 400 mdd de hoxe: 3,5 veces máis.

Cada un que quite as súas conclusións!!!

FONTE

Os libros de textos estarán listos para o novo curso

ANELE anuncia nunha nota de prensa que os editores de libro educativo, malia o retraso dos novos currículos e a incertidume na que se viron obrigados a traballar, así como os custos de edición e produción que tiveron que asumir, os libros estarán listos para o novo curso.

A compra de libros mantense moi por debaixo da que había no comezo da lexislatura, cunha diminución do gasto medio por alumno de 18,50 euros. Malia non ter retorno económico, a edición de libros dixitais segue a incrementarse.

Os editores lamentan o escaso respeto á propiedade intelectual a aos contidos educativos por parte das diversas administracións.

O Informe de Evolución dos Prezos dos libros de Texto recolle ademais que os prezos, malia as dificultades e os tempos record que se viron obrigados a asumir, o prezo dos libros terá un incremento semellante ó do ano 2014( 1,05%), nun  contexto de repunte dos prezos do papel, que permanecera estable en anos anteriores e  menor gasto en material de esino.

O informe fai fincapé na importancia que ten a evolución do gasto real das familias en material educativo e na práctica desaparición das axudas públicas. O gasto en exemplares por alumnos descendeu dun 7,13%  a un 4, 94%, dende o ano 2008.

Fonte: AGE

17 de agosto: PREMIO GALIZA MÁRTIR

A Fundación “Alexandre Bóveda” instituíu o PREMIO GALIZA MÁRTIR a partir do ano 2006 co fin de lle recoñecer a unha persoa, grupo de persoas ou entidades o labor de recuperación da memoria histórica no noso país.

17 de agosto, Día da Galiza Mártir, é un día para a memoria de todas as mártires e os mártires do país que morreron asasinados por defenderen os seus ideais. O 17 de agosto é o día no que os galegos e galegas conmemoramos a figura de Alexandre Bóveda, ao que Castelao definiu como motor do Partido Galeguista. E é que aquel fatídico 17 de agosto de 1936, Bóveda, un dos fíos que teceu o anteproxecto de Estatuto, era fusilado no monte da Caeira despois de ser detido o 20 de xullo de 1936 por traizón e condenado a morte nun xuízo que tivo lugar o 13 de agosto do mesmo ano.

Para recoñecer a figura e traxectoria política de Bóveda e para recuperar a memoria do noso pobo, Pontevedra e Poio acollen na data do seu asasinato diversos actos de homenaxe. Nesta ocasión, a xornada comezará ás 13h no Monumento á Galiza Mártir, na Caeira (Poio) cun acto institucional organizado polo Concello de Poio que contará coas intervencións de Silvia Díaz (concelleira de Cultura), Xosé María Álvarez Cáccamo (Regaduxa), Uxío-Breogán Diéguez (presidente da Fundación Alexandre Bóveda), Amelia Bóveda (representante da familia) e de Luciano Sobral (alcalde de Poio). Durante o xantar da Fundación Alexandre Bóveda terá lugar a entrega do X Premio Galiza Mártir a título póstumo a Francisco Carballo.

A continuación, desenvolveranse os tradicionais xantares da Fundación Alexandre Bóveda e de Galiza Nova. Durante o xantar da Fundación Alexandre Bóveda terá lugar a entrega do X Premio Galiza Mártir a título póstumo a Francisco Carballo.

Na xornada da tarde, a partir das 19h, celebrarase unha homenaxe cívica no cemiterio pontevedrés de Santo Amaro, coas intervencións do escritor Suso de Toro e do vicepresidente da Fundación Alexandre Bóveda, David Otero. Ás 20.30h comezará o acto político organizado, como cada ano, polo BNG e por Galiza Nova na praza de Curros Enríquez (Pontevedra). Intervirán Sabela Bará, responsábel comarcal de Organización de Galiza Nova, e César Mosqueira, vicepresidente da Deputación de Pontevedra.

Fonte: Sermos Galiza

Os trasnos e o público falangueiro

Pensaba poñer imaxes da presentacón de onte de A poesía oculta de Filgueira Valverde e Modelos de lingua e compromiso, pero por non sei que trasno da tecnoloxía as imaxes non dan chegado a nós.

En todo caso agradecer a presenza do numeroso público asistente e ao entusiasmo do debate que provocou que excederamos de novo o horario… ao mellor foi obra do mesmo trasno, que é falangueiro.

Pido desculpas de novo a público e autoría da seguinte actividade por pisarlles 7 minutos.

Baía Edicións na Feira do Libro da Coruña

Como cada ano, Baí Edicións estará presente na Feira do Libro da Coruña no stand da distribuidora, Consorcio Editorial Galego, onde poderedes ver e adquirir os nosos libro e novidades, tamén presentes nos stands das nosas mellores librarías.

Destacamos as obras que se presentarán na Feira:

Martes 4 ás 19:oo, presentación da última obra da colección Baia Verde, A horta sen químicos, de Xan Pouliken.

Mércores 5 ás 19:oo, dupla presentación de dous ensaios nos que particpa o profesor Xosé Ramón Freixeiro: A poesía oculta de Filgueira Valverde, estudo do profesor que demostra a autoría de 2 poemas antes atribuídos a Noriega Varela e Modelos de lingua e compromiso, obra colectiva coordenada por Xosé Manuel Sanchez Rei que afonda na importancia da calidade da lingua en distintos ámbitos.

Tamén poderedes ver outras novidades,  como a obr gañdora do Barriga Verde infantil, O lobo e a lúa, de Andrea Bayer.

 

 

 

O alcalde da Coruña, Xulio Ferreiro, no acto de homenaxe a María Wonenburger

No seu primeiro acto público como alcalde, Xulio Ferreiro participou na homenaxe que se lle realizou no Paseo da Ciencia do Parque de Santa Margarita á matemática coruñesa nacida en Oleiros María Wonenburger no primeiro cabodano do seu falecemento. No acto estivo acompañado polo concelleiro de Cultura, Deportes e Coñecemento, José Manuel Sande, participaron os científicos Tino Fraga e Ana Tarrío. Foi o 1 de xuño do ano 2011 cando se inaugurou o monolito en honra á matemática galega María Wonenburger coa presenza de María Xosé Bravo.

Ferreiro afirmou que “o alcalde está hoxe onde ten que estar, nunha homenaxe á ciencia, ao coñecemento e a unha das coruñesas máis ilustres”. O rexedor falou, ao igual que Elena Candia, de tradición e memoria, pero dunha memoria e tradición moi distintas: “Hai un día chegamos ao goberno local unha nova xeración; pero novidade non significa que non teñamos memoria. E a nosa memoria ten moito que ver con figuras como a de María Wonenburger, que nos demostra que antes que nós houbo moitos coruñesas e coruñeses que loitaron por un mundo máis xusto”, destacou Ferreiro, que tamén lembrou a faceta “rebelde” da homenaxeada, especialmente pola súa condición de muller, xa que “as mulleres no seu tempo pero tamén agora seguen a ser consideradas intrusas nalgúns ámbitos, sufrindo teitos de cristal que impiden alcanzar as cotas de igualdade que debería haber na sociedade”.

María Wonenburger é unha das protagonistas do libro AS MULLERES NAS MATEMÁTICAS, de Matilde Ríos Fachal, editado por Baía Edicións. Wonenburger foi unha das referencias mundiais no mundo da álxebra, pero a pesar disto e de ter regresado a Galicia xa en 1983, tivo que agardar ata os últimos anos da súa vida para recibir recoñecementos e homenaxes públicas.

Fonte: Praza Pública. Foto: © Concello da Coruña.